20 09 2009

CAN YÜCEL'DEN...

                     ÖZLEDİM SENİ
  
      Özledim seni...
      ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir..
      beynimi uyuşturuyor özlemin..
      çok sık birlikte olmasak bile
      benimle olduğunu bilmenin
      bunca zamandır içimi ısıttığını
      yeni yeni anlıyorum.
      Yokluğun..
      hatırladıkça yüreğime saplanan bir sızı olmaktan çıkıp
      mütemadiyen bir boşluğa
      sabahları seni okşayarak başlamaları
      akşamları her işi bir kenara koyup
      seninle başbaşa konuşmaları özlüyorum;
      oynaşmalarımızı,
      yürüyüşlerimizi,
      sevimli haşarılığını,
      çocuksu küskünlüğünü...
      Nasılda serttin başkalarına karşı
      beni savunurken;
      ve ne kadar yumuşak
      bir çift kısık gözle kendini
      ellerimin okşayışına bırakırken.
      Gitmeni asla istemediğim halde
      buna mecbur olduğunu görmek
      ve sana bunları söylemeden
      "git artık" demek
      "beni nekadar çabuk unutursan, o kadar çabuk
      kavuşacaksın mutluluğa"
      demek sana ne de zor
      seni görmemek ve belki yıllar sonra
      karşılaştığınızda
      bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden..
      yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek... 

0
0
0
Yorum Yaz